شبکه یاری کودکان کار

انیمیشن piper یک نمونه ی کامل از تربیت انسانگرایانه است، تربتی که در آن برای آموزش نه نشانی از تنبیه و روش های سخت گیرانه می‌بینیم و نه نشانی از تشویق های بی‌جا و مراقبت هایی که جلوی رشد مناسب کودک را می‌گیرد. صحنه ی آغازین انیمیشن با آموزش مادر به کودک برای خرچنگ گرفتن شروع می‌شود و مادر در مقابل مقاومت کودک در برابر یادگیری و برای توانمند کردن او نه تسلیم خواست کودکانه ی وی می‌‌شود و نه از زور و تهدید و اجبار استفاده می‌کند و بلاخره جوجه برای رسیده به نیاز اساسی خود مجبور می‌ شود وارد فرآیند آموزش شود. قاطعیت مادر بدون استفاده از خشونت یکی از نکته های قوت این انیمیشن آموزشی است. مورد دیگری که در این انیمیشن جای تامل دارد این است که مادر پس از ترس جوجه اش از موج، نه او را مجبور به مواجهه با ترسش می‌کند و نه به مراقبت های افراط گونه می‌پردازد که جوجه اش را وابسته به خود نگه دارد، بلکه او را باز هم با نیازش مواجه می‌سازد و به او اجازه که محیط اطرافش را اما به شیوه ی خود تجربه کند و همین امر باعث می‌شود که جوجه نه تنها با شیوه ی موفقیت آمیز با ترسش مواجه می‌شود، بلکه در پیدا کردن غذا توانمندی و خلاقیتی می‌یابد افزون بر بقیه پرندگان. در حقیقت این انیمیش بیشتر از اینکه برای کودکان آموزنده باشد، درسهای خوبی برای مادران دارد، اینکه یاد بگیریم در مهارت های فرزندپروری از زور و اجبار و تهدید اجتناب کنیم، اجازه دهیم کودکانمان مهارت های اساسی را یاد بگیرند و انجام دهند و از مراقبت بیش از اندازه آنها خودداری کنیم و اجازه دهیم کودک برای رسیدن به خواسته هایش خودش تلاش کند حتی اگر این شیوه به شیوه ای متفاوت از رسوم و آیین های مرسوم فرهنگی باشد. اجازه بدهیم کودکانمان ساختارشکنانه روش های متفاوت را تجربه کرده و روش مناسب خود را پیدا کنند. 🖊نسترن شکوه

برای دیدن انیمشن کلیک کنید